Alcoholbroeders in de trein

Ik reis de laatste tijd regelmatig alleen met de trein en het valt me op hoeveel mensen er problemen hebben met alcohol. Veel mensen zoeken op een of andere manier contact met me. Zal wel komen omdat ik zo betrouwbaar uit zie (geintje). Ze vertellen er ook over, niet dat ze problemen met drank hebben, dat hebben drinkende mensen zelden, meer op een manier van; ik drink omdat het gezellig, lekker of welke reden dan ook manier. De smoezenboek methode, wat zo heerlijk herkenbaar is voor me. Ik was tenslotte zelf ook zo.

Kroegen al om 2 uur dicht

In de trein van Amsterdam naar huis begon een man tegen me te praten die in Utrecht opgestapt was en al 6 lege halve literblikken bier voor z’n neus had staan. Hij wilde vriendelijk zijn denk ik, hij was eenzaam, tenminste dat vertelde hij. Hij woonde alleen en was op weg naar zijn woonplaats Den Helder. Daarna zou hij nog naar de kroeg gaan, want alleen was ook maar alleen en het was weekend. Op het moment dat hij dit vertelde was het 1 uur ‘s nachts. Het weekend begon voor hem op donderdag. In Utrecht wilde hij niet uitgaan, want daar gaan de kroegen al om 2 uur dicht. In Den Helder zijn er kroegen die tot 6 uur ‘s morgens open zijn, dat was veel leuker, vertelde hij. Ik dacht, joh, ga lekker naar je bed als je thuis bent, ik kan nu al duidelijk horen dat je meer dan water gedronken hebt. De eenzaamheid die hij uitstraalde, ik vond het zo triest.

Laveloze heer

Een week later ging ik naar Acda en de Munnik in Rotterdam. Om 4 uur ‘s middags, ook weer in de trein, lag er twee stoelen verderop een heer laveloos te zijn, die keurig een kaartje had gekocht tot Heerhugowaard. De conducteur waarschuwde hem in Alkmaar dat hij voorbij zijn eindbestemming was. Eventjes ging het hoofd omhoog op een manier van; ja, ik heb het begrepen, waarna hij gewoon weer verder sliep. In Haarlem maakte de conducteur hem weer wakker met de melding; het maakt mij niet uit, maar u raakt zo steeds verder van uw eindbestemming, nog steeds weinig reactie van de man. Ik moest in Leiden overstappen, maar de beste man lag nog steeds te slapen. Waar hij uiteindelijk terechtgekomen is, ik heb geen idee, maar wat ben ik blij dat ik geen drank meer hoef. Dat wat mij betreft, het boekalcohol uit is en waarvan ik hoop dat het zo blijft.

Broodnuchter slapen

Het heeft veel indruk op me gemaakt, het helpt me ook om te beseffen, hoe ik had kunnen worden. Wat ben ik blij dat ik redelijk op tijd heb ingezien dat het drinken van mij meer dan overmatig begon te worden. Soms denk ik wel eens, het heeft zo moeten zijn, om te komen waar je nu bent, met een behoorlijk heftig leven achter de rug, maar o zo veel ervaring rijker. Waar ik nu redelijk positief mee om kan gaan, zonder nog verbitterd en eenzaam te zijn. Sommige dingen zijn zoals ze zijn, kan ik niets meer aan veranderen, alleen proberen om er van te leren en het anders te doen. Dit had ik in het begin dat ik stopte ook niet durven vermoeden, dat ik met een positief gevoel op mijn dranktijd terug zou kunnen kijken, en zie, het gebeurt, ook met mij. Het is nu bijna half drie ‘s morgens en ik ga maar eens broodnuchter slapen.

Geplaatst in Ervaringen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*