Feesten zonder drank

Ben zojuist thuis gekomen van een bedrijfsfeest. Een feest wat vorig jaar ook plaatsvond en ik pas bij twee bijeenkomsten van AA geweest was. Ik heb toen adviezen van mijn werkgroep gekregen; als je het moeilijk krijgt ga je naar huis, als ze vragen wat je wilt drinken, zeg gewoon welk soort frisdrank je wilt hebben en that’s it. Je hoeft niet uit te leggen waarom je geen bier wilt.

Vechten en afzien

Het was vechten, voor de eerste keer naar een feest terwijl niemand wist dat ik met drinken gestopt was, en waarom. Hoe moest ik reageren, terwijl ik eigenlijk zo graag met drinken mee wilde doen. Nerveus en gespannen, zo erg dat ik trilde en nu eens niet van een kater. Ik heb het behoorlijk lang op het feest uitgehouden, niet omdat ik het nu zo gezellig vond. Ik moest en zou het op karakter doen. Ik heb het gered, maar het was afzien, geloof me.

Stoute schoenen aangetrokken

De feesten die er nog aan zaten te komen waren talrijk, wat moest ik? Zou ik me ziek melden, of een andere smoes verzinnen? Ik wilde niet, durfde niet naar al die feesten zonder te kunnen drinken, dacht ik. Paniek. Was voor mij niet te doen. Na een week of 5 twijfelen heb ik de stoute schoenen aangetrokken. Ik heb mijn manager opgebeld en uitgelegd wat er met me aan de hand was en dat ik dit de volgende dag, ‘s morgens om half acht bij de koffie aan mijn naaste collega’s openbaar wilde maken, omdat ik niet wist hoe ik het op een andere manier zou kunnen aanpakken. Uitvluchten verzinnen ben ik niet goed in, dan maar op deze manier.

Geen meelijwekkende figuur

‘Hoe zouden ze reageren?’ Ik was geen goede spreker in een groep en nu zou ik vertellen dat ik alcoholist ben. Manager opende, wijzend naar mij: Ze wil nog wat zeggen…..  ‘Ja, ik val gelijk maar met de deur in huis; ik ben alcoholist, dat is de reden dat ik niet meer drink. Het dreigde niet goed te gaan met mijn drankgedrag, ik ga naar AA, want alleen stoppen heb ik al te vaak geprobeerd en lukte niet. Ik hoop dat het nu wel gaat lukken en kan alle steun gebruiken die jullie me willen en kunnen geven. Denk nu niet dat ik een meelijwekkende figuur ben, ik wil geen medelijden. Het enige wat ik wil, is niet meer drinken en daar heb ik hulp bij nodig, ook van jullie. Dus ajb geen alcohol opdringen en ook niet op een neerbuigende manier van; ik heb voor jou een cola meegenomen. Vraag wat ik wil drinken, ik ben volwassen en kan zelf bepalen wat ik wil drinken. Net zo als aan iedereen gevraagd wordt wat hij/zij wilt drinken.’

Stil en brok in keel

Dit sloeg in als een bom, je kon een speld horen vallen. Heb het woord verder genomen en verteld dat ik vragen graag wilde beantwoorden, in de groep, maar ook persoonlijk meer wilde uitleggen als er behoefte aan was. Er kwam een opmerking; Als jij al alcoholist bent, wat zijn wij dan? Later kwamen ze stuk voor stuk in mijn kantoor om me moed in te spreken, om steun te betuigen, nu was ik degene die er stil van werd, kreeg een brok in mijn keel.

Lachen om drank(mis)gebruik

Ik ben blij dat ik het openbaar gemaakt heb, dit maakt het voor mij een stuk minder moeilijk om de drank te laten staan. We kunnen ook geintjes maken over het drankge(mis)bruik zonder dat ik me opgelaten voel, ik kan er zelfs vaak smakelijk om mee lachen, zowel van mezelf als van een ander. Het is allemaal zo herkenbaar, als het te vaak voorkomt is het triest, maar met zo’n bedrijfsfeest is het vaste prik dat 80% boven ver boven hun theewater raakt.

Knokken en verbetering

En nu een jaar later? Ik ben vroeg naar huis gegaan…. ik heb voor mijn gevoel niets toe te voegen op een feest waar zoveel gedronken wordt. Ik zit nu thuis aan de koffie achter de computer, de herinnering aan vorig jaar over me heen te laten gaan en in te tikken. Het is knokken geweest, het is te doen en mijn leven is kwalitatief verbeterd.

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*