Geveld

ischiasDaar lig ik dan, geveld door een ischias. Hevige pijnen en tintelingen in mijn been. Geen kant op kunnen en een bezoek aan het toilet is al een hele onderneming. En nu doen de mailgroepen en alle internetcontacten die ik met lotgenoten heb enorm goed, nog beter als ze normaal al doen.

Contact houden

De hele dag wordt er heen en weer gemaild. Ik vráág er ook om. Maakt niet uit wat jullie vertellen, hoeft niet over drank te gaan, maar houd contact met me. Uit alle hoeken van het land reacties. Lotgenoten contacten onder elkaar en het is goed. Goed met een grote G.

Bezoek

Een berichtje onverwachts: ‘Ik ben bij je in de buurt morgen. Vind je het leuk als ik langskom?’ Jahaaa, ik ben gek op gezelschap. En zo gebeurt het dat de volgende dag een lotgenoot, bij me voor de deur staat, zelfs een maaltijd voor me meegenomen heeft, die alleen maar in de magnetron hoeft. We hebben samen een privé meeting die bijna de hele middag duurt.

Streken

We kennen elkaar alleen van de mailgroep. Al wel heel lang, maar elkaar nog nooit gezien. Telefoonnummers uitwisselen, adres uitwisselen. Dit doet zo enorm goed. Niks geen praatjes over het weer, alsof we elkaar al jaren kennen (en dat doen we ook) gewoon ons AA leven met elkaar delen. De streken die we gehad hebben ten tijde van ons drinken. Hoe het was, hoe het nu is en hoeveel er nog te leren valt. Oude gewoonten die op de loer kunnen blijven liggen. Het vluchten in de drank vroeger en het leven van nu leven.

Afleiding

Ischias, nee het is niet leuk, verre van zelfs, en toch heeft het zijn voordelen. Een heel prettige middag gehad, samen met een lotgenoot. Andere lotgenoten van de mailgroep die bezorgd zijn, me afleiding geven, gewoon door hun ervaringen van de dag te beschrijven. Weer andere lotgenoten die me ‘s avonds even op de chat aantikken met een opmerking als: ‘Hééé ouwe bankligger, hoe is tie?’ Samengevat, ik voel de warmte om me heen, dat doet goed.

Geen dorst

Het maakt die rot ischias wat draaglijker. En dan heb ik het nog niet over de andere vele internetcontacten buiten de mailgroep, óók met lotgenoten. Geen enkele uitgezonderd heeft belangstelling, vraagt hoe het gaat. Géén dorst? Nee, geen dorst, ik heb jullie toch?

Drank ver weg

En zo kan internet ook bij ziek en zeer een geweldige aanvulling zijn. Ik zal helaas een paar weken afwezig zijn bij de werkgroep waar ik aan deelneem, om de simpele reden dat ik niet gewoon op mijn kont kan zitten. Wat ben ik blij dat er internet is. Om contact te houden met zovele lotgenoten en de drank ver bij me weg te houden.

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*