Ik staar hem na…

skuul1Een warme dag in juli en ik mag mee om namens AA voorlichting geven aan verslaafden die intern verblijven in een klinische afdeling. Als cliënt ben ik nooit opgenomen geweest, ik ben rechtstreeks en zonder tussenkomst naar AA gegaan. We komen aan en melden ons bij de de leiding dat we er zijn. Een omgeving met veel groen, met kleinvee als kippen (met kuikentjes) en geiten. We gaan richting atelier/schuur waar een paar bewoners aan het tafeltennissen zijn. Je kunt zien dat veel bewoners creatief zijn. Er bevinden zich diverse soorten kunstwerken in het atelier. Van sommige kan ik -als liefhebber- het gevoel zo afproeven van de ma(a)k(st)er. Er wordt kort overlegd waar we de meeting gaan houden. De beslissing is snel genomen, het gaat in het atelier/schuur gebeuren, hier mag gerookt worden.

Ander leven opbouwen

Ik laat me leiden door de AA’ster die al vaker voorlichting gegeven heeft en hou me op de achtergrond. Er worden wat AA-richtlijnen verteld, onder meer dat we niet discussiëren en elkaar niet in de rede vallen. Er wordt een moment van stilte in acht genomen voor de nog lijdende alcoholist. De bijeenkomst is voor een groot deel te vergelijken met een gewone groepsbijeenkomst. In de kring stellen we ons kort aan elkaar voor, er kan opgenoemd worden of iemand een bepaald thema wil behandelen. Deze keer wordt besloten om een stuk AA-literatuur te lezen en over wat voorgelezen is, iets te vertellen uit eigen ervaring. Ik besluit direct ‘het spits’ maar af te bijten, zodat de bewoners een klein beetje weten wie ik ben. Een doodnormale alcoholist, net als zij, die een ander leven aan het opbouwen is, zonder alcohol. De ‘officiële’ bijeenkomst duurt een uur. Daarna is er nog tijd voor vragen.

Ervaringsverhalen uitwisselen

Ik vraag aan de bewoners of ik wat foto’s mag maken van hun creatieve werk. Dat mag. Er komt iemand met nog veel meer kunstwerken aanzetten en spreidt het voor me uit op de aanwezige tafels. Ik geniet van al dit moois. Tijdens het maken van de foto’s worden ervaringsverhalen uitgewisseld. Persoonlijke verhalen, indrukwekkende verhalen. In zo’n kort tijdsbestek. Na de foto’s te hebben gemaakt wordt er verteld dat er binnenkort een expositie van hun werk gehouden wordt. Als ik zin heb om te komen? Zeker wel. Ik loop met hem mee naar een van de woonvertrekken, waar de precieze data en openingstijden voor me worden opgezocht en noteer het.

Zin in koffie?

Ik ga mijn AA maatje opzoeken die zich in het vertrek bij de leiding bevindt. Of we zin hebben om koffie te blijven drinken, samen met de bewoners. Daar hebben we wel oren naar. In een grote kring in de tuin met zicht op het kleinvee, staan de koffie en thee al klaar. Ik vraag me af, hoe hebben ze dat zo snel voor elkaar gekregen? Door het maken van de foto’s en vertellen van ervaringsverhalen is de tijd gewoon doorgegaan.

Dubbel gevoel

één bewoner gaat zo meteen naar huis. Terug naar waar hij vandaan kwam. Bij binnenkomst was hij ziek en aan het eind van zijn Latijn. Na een aantal maanden opgenomen te zijn geweest, er stukken en stukken beter aan toe. Diverse lotgenoten hebben tastbare cadeautjes gemaakt, bieden dit aan, vertellen iets persoonlijks. Ik voel de dubbelheid bij mezelf, deze mooie rustgevende omgeving, zorgend voor elkaar, verantwoordelijk voor elkaar en dan zo meteen weer terug, daar naar waar vandaan gekomen is.

De weg naar….

Ik voel mijn keel dichtknijpen. De blijdschap van de bewoners, de beste wensen, de warmte die hem ten deel valt bij het afscheid nemen. Ik hoop dat we als AA’ers iets hebben kunnen doen, dat hij in de grote boze wereld de weg naar de zelfhulpgroepen weet te vinden. De wereld is soms hard, de eerste stappen in de kliniek zijn lichamelijk en geestelijk gemaakt. Voor het volhouden kunnen zelfhulpgroepen als AA helpen om dit minder moeilijk te maken. Samenwerking met de klinieken en de handreiking van de zelfhulpgroepen (als AA) om het nieuwe leven verder op te kunnen bouwen. Samen, verantwoordelijk voor elkaar.

Een uur later zie ik hem in de verte op het station, op weg, naar… daar, waar hij vandaan kwam……

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*