Kerst

Als ik aan de laatste jaren van mijn drinktijd denk, was kerst een moeten drinken, om die dagen toch maar snel voorbij te laten gaan. Ik voelde me overal onbegrepen. Heb meegedaan om altijd, het mooiste, grootste, beste…want dan zou ik gelukkig worden. Een beetje ervaren AA’er weet dat geluk niets met het beste, grootste, mooiste en duurste te maken heeft.

Geen weg terug

Eenmaal gestopt met drinken volgden er een paar moeilijke jaren. Ik was bezig mijn leven om te gooien, maar was er oooo, zo onzeker over. Een weg terug was niet meer mogelijk. Mijn oude wereld had ik vaarwel gezegd. Ik heb lang getwijfeld (een jaar of 3) of ik er wel goed aan gedaan had om te stoppen met drinken.

Verassing

Kerst is na mijn stoppen met drinken ieder jaar weer een verassing. Soms zit ik gewoon voor de tv met een bord zuurkool of zo, maar ik ben ook eens naar Berlijn geweest en naar Parijs en naar Antwerpen met vriendje en stokoude camper.

Kerst zoals het ‘normaal’ (wat is normaal) gevierd wordt doe ik sinds mijn drinken niet meer aan. Géén kerstboom, géén kerstkaarten en geen versiering. Géén hollen en vliegen naar de supermarkten om mezelf en/of bekenden helemaal vol te proppen.

Knobbel

Dit jaar wordt een spannende kerst. Er is een nieuwe knobbel bij mijn moeder ontdekt. We weten nog niet wat het is, en het vertrouwen dat het niets is, is ver te zoeken. Dit jaar ben ik met kerst thuis, in de buurt van mijn ouders.

Eeuwig zonde

Mijn dag/week overdenkend: Het is toch eeuwig zonde dat mijn contract niet verlengd wordt bij het verpleeghuis. Gisteren was er een nieuwe mevrouw. De dame was compleet in paniek en wilde naar huis en begreep niet waarom ze bij ons in het verpleeghuis was. Niemand van de verzorging kreeg enige vat op haar. Ze hadden de mevrouw ten einde raad (om de mevrouw tot zichzelf te laten komen) bij de televisie gezet in een aparte kamer.

Onwijs leuk als u meedoet

Ik kwam door de kamer om een spel te halen en tref de mevrouw huilend en in paniek aan. Ga naast haar zitten, luister naar haar, pak haar hand en ik zit daar heel rustig en leef met haar mee. Na een minuut of 10 vertel ik haar dat ik een spel ga halen en nodig haar uit om mee te doen in de huiskamer bij de overige bewoners. Ze kijkt me aan met betraande ogen en vraagt, ‘Mag ik dan zomaar meedoen?’ Mijn reactie is, ‘Ja natuurlijk, ik vind het zelfs onwijs leuk als u meedoet en de andere bewoners ook’. Ik haal het spel, en haal de mevrouw op die in een rolstoel zit. Nadat ze over haar eerste schrik heen is, doet ze enthousiast mee met het spel. De overige bewoners helpen haar (top hè? ze zijn allemaal dement) haar thuis te laten voelen.

Toen ik gisteravond wegging, vroeg ze (en de overige bewoners), ‘Wanneer kom je weer?’ We hadden allemaal(inclusief ikzelf) een fijne, warme avond. Kijk, en daar doe ik het voor.

Vragenspel

Ik heb ook een vragenspel ontwikkeld op de computer voor ‘mijn’ bewoners. Vinden ze allemaal onwijs leuk om te doen. Vragen over vroeger, liedjes, foto’s van gebruiksvoorwerpen, spreekwoorden en gezegden, waar ze allemaal enthousiast aan meedoen. Soms vertel ik er iets bij (eigen ervaringen) en dan komen de verhalen los. Ik heb zoveel plezier met de bewoners, die vaak bestempeld worden als ‘afgeschreven’, door de maatschappij en door zichzelf. Deze mensen hebben schatten aan ervaringen, maar ook aan onverwerkt verdriet. Veel ervaringen worden tijdens een spel gedeeld, dan komt er zomaar bij een vraag weer een herinnering boven.

In grote lijnen lijkt het op een AA-groep. Ik heb de leiding, maar ben ook deelgenoot.

Stilte in mezelf

Deze ervaring kan niemand mij afnemen. Ik kijk er met onwijs veel dankbaarheid op terug. Het geeft mij een intens gevoel van tevredenheid.
Eigenlijk heb ik nu iets van een gevoel van hoe kerst (in mijn ogen) hoort te zijn, van stilte en tevredenheid met mezelf. Een gevoel van de elfde stap. De stilte in mezelf vinden.
Mooi is dat.

Het enige wat ik ervoor hoefde te toen was te stoppen met drinken en proberen het programma te begrijpen en te leven.
Het voelt goed.

Bedankt voor het lezen. Geen drank voor mij. Het is goed zoals het is.

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*