Machteloosheid aanvaarden

Op verzoek van een goede vriend kreeg ik het telefoonnummer van een vrouw die een alcohol probleem heeft. Hij maakt zich bezorgd over haar en heeft gevraagd of ik contact met haar wilde opnemen, om het een en ander over AA en mezelf te vertellen. Hij vertelde me dat ze graag over alcohol en haar problemen wilde praten.

Nuchter telefoongesprek

Met de vriend als tussenpersoon is afgesproken dat ik haar zou bellen. Een week later heb ik haar gebeld. Ooit zelf tot mijn nek in de problemen gezeten, heb ik haar verteld dat de enige manier voor mij, om uit de problemen te komen stoppen met drinken was. Op het moment van het telefoongesprek was ze nuchter. Ze vertelde dat ze geen problemen had met alcohol. Ze dronk niet iedere dag.

Dwingend bevel

Nu weet ik uit eigen ervaring dat je niet elke dag hoeft te drinken om een alcoholist te zijn. Na een lang gesprek heb ik haar mijn nummer gegeven en gezegd dat ze me altijd mocht bellen, mits ze niet gedronken zou hebben. Ze heeft me twee weken later terug gebeld. Ik kwam net thuis na een aangename dag. Ze was niet nuchter, dat kon ik bij de eerste woorden al vaststellen die ze tot me sprak. Ze had het dwingende bevel dat ik NU langs moest komen om te praten.

Waanvoorstellingen

De afstand die afgelegd zou moeten worden tussen haar en mijn huis zou 120 km. zijn. Ze was duidelijk in paniek. Ik heb geprobeerd om te vertellen dat ze me de volgende dag, als ze nuchter zou zijn weer mocht bellen. Een gesprek zou op dit moment geen enkele zin hebben. Ze leed op het moment van bellen aan waanvoorstellingen. De alcohol had haar gedachtegang flink grazen, ze was heel wantrouwend en boos op me.

Niet begrepen

Ze vertelde dat ze een rotleven had, iedereen was tegen haar en ze werd door niemand begrepen. Ze had GEEN alcoholprobleem, ik kreeg de wind van voren. Ik heb haar nogmaals gevraagd of ze me de volgende dag terug wilde bellen en het gesprek afgebroken. Ze heeft me niet terug gebeld. Ik vermoed dat ze het gesprek niet meer heeft kunnen herinneren. Voor mij de conclusie dat het geen zin heeft contact met nog drinkende alcoholisten te zoeken, die het probleem nog niet inzien. Pas op het moment dat een drinker zelf ervaart dat het zo niet langer kan, is er een mogelijkheid om de alcohol vaarwel te zeggen.

Veel vrije tijd over

Eigen ervaring; zelfs dan is het niet makkelijk. Op het moment dat ik zelf gestopt ben, kwam ik er pas achter, hoe vaak ik met alcohol bezig was. Opeens had ik geen borrel meer ‘verdiend’. Opeens moest ik dit ‘gat’ vullen met iets anders dan drinken, met name tijdens de vrije dagen. En opeens had ik geen katers meer, waar ik een gedeelte van de dag mee bezig was, tot ik het eerste glas weer tot me genomen had. Wat moest ik met al die vrije tijd doen?

Niets meer gehoord

Ik ben dankbaar dat ik met hulp van AA’ers een eind aan mijn drinkgedrag heb kunnen maken. Voor de belster hoop ik dat de tijd aanbreekt om afscheid van de alcohol te nemen. Ik heb tot nu toe niets meer van haar gehoord. Diep in mijn hart zou ik contact met haar willen zoeken, haar willen helpen. Ik weet dat ze de eerste stap zelf moet zetten. Blijft voor mij over…aanvaarden dat ik wat de belster betreft (nog) machteloos ben.

Geplaatst in Ervaringen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*