Oud gedrag

Ik kan al heel lang niet drinken, maar… als zich ernstige situaties voordoen, is de kans groot dat ik weer in oud gedrag verval. Nu dus ook. Mijn vader is 2 weken geleden met een epileptische aanval in het ziekenhuis opgenomen. Mijn moeder krijgt dezelfde week te horen dat zich een kwaadaardig snelgroeiend tumor in haar borst bevindt van -op dat moment- 8 centimeter groot.

Wereld op z’n kop

De wereld op zijn kop voor mijn persoontje en broers en zuster. We reageren weer op elkaar als onvolwassen kinderen met alle concurrentie en bemoeienissen op elkaar uit een heel ver verleden, wat ik bij AA zo hard heb proberen af te leren.

Voelt als toen

Ik word weer meegezogen in de leugentjes om bestwil, het verzwijgen en niet op mogen/kunnen noemen van gebeurtenissen. Het niet mogen hebben van een eigen mening. Het niet gehoord en gezien worden.

Ik voel me weer alsof ik me in de tijd bevind waarin ik drink. Het gevoel hebben  een geheim leven te moeten leiden waarvan niemand mag weten dat ik zo’n leven -een dubbelleven leef-; die van de drank en het leven waarvan men niet weet dat ik drink.

Bang

Weer even teleurgesteld in mezelf, dat ik er wéér in meegegaan ben. Wéér mooi weer spelen voor de buitenwereld. Bang voor eerlijkheid. Angst om voor mezelf te kiezen, mijn eigen leven weer te gaan durven leiden, net als toen ik pas stopte met drinken.

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*