Roddels en achterklap

Ik ging een paar weken naar AA en had afgesproken met m’n echtgenoot dat ik zelf openbaar zou maken, dat ik gestopt was met drinken en waarom, op een eigen gekozen tijdstip. Een paar weken later werd ik door een vriendin van me opgebeld en ze vroeg wat er met me aan de hand was; ze had gehoord dat ik opgenomen was in een kliniek om af te kicken van m’n alcoholverslaving en dat ze niet wist dat het zo erg met me was. Dat het niet goed met me ging m’n baan was kwijtgeraakt. En of ik daarom niet naar de bloemschikcursus gekomen was?

Sterker wordend verhaal

Ik was sprakeloos….m’n baan kwijt? Opgenomen in een kliniek? Niet goed met me ging? Pardon? Daar was nooit sprake van geweest, ik vond zelf dat m’n drankgebruik buiten de perken ging en dat ik er met behulp van AA wat aan zou gaan doen. Alleen kreeg ik het niet voor elkaar. Ik heb haar eerst maar eens gevraagd waar ze de informatie vandaan had.

Ze had het van een gezamenlijke kennis, die nu niet bepaald een vriendin van me is. Mijn echtgenoot had met een biertje op in vertrouwen aan iemand verteld, dat ik naar AA ging en het verhaal ‘lichtelijk’ overdreven en zoals het in een dorp toegaat, dit was nieuws….waardoor het verhaal werd steeds sterker werd, tot op een gegeven moment de bewuste vriendin mij opbelde.

Het ene met het andere combineren

Wat moest ik? Hier had ik niet op gerekend, ik was nog niet klaar voor om het naar buiten te brengen. Wilde eerst wat sterker in m’n schoenen staan, zeker weten dat ik ook in de weekenden zonder drank kon.

Woedend op m’n echtgenoot, eerst had hij het heft de week ervoor al in handen genomen en aan m’n ouders verteld dat ik naar AA ging en nu dit weer. De ellendeling. Heb de vriendin uitgelegd wat er nu werkelijk aan de hand was en waarom ik gestopt was. De bloemschikcursus had ik afgebeld omdat ik met de voorbereidingen van een feest op het werk bezig was, maar goed. Zo zie je maar hoe mensen het ene met het andere kunnen combineren.

Van de aardbol verdwijnen

Was alles voor niets geweest? Ik was in staat om een borrel te nemen, dit kon ik nog niet aan. Ik vond het voor mezelf en de groep van AA al zo moeilijk om toe te geven dat ik mijn drankgebruik zo slecht onder controle had en nu de buitenwereld ook al, in een dorp? Ik voelde me krimpen, wilde het liefst van de aardbol verdwijnen, of op z’n minst emigreren naar Australië.

Het eerste glas lonkte naar me, ik kreeg de ingeving om iemand van AA te bellen en om raad te vragen, deze man vertelde me, dat het op deze manier alleen maar makkelijker zou worden om niet te drinken, dat ik nu kon bewijzen; zie je wel, ik red het zonder drank, kan plezier hebben en er is niets met me aan de hand.

Oneens met de gang van zaken

Zat ik nog met het probleem echtgenoot, ik was zo teleurgesteld, als je je eigen man al niet kunt vertrouwen, wie dan nog wel? Hij wist hoe moeilijk ik het ermee had. Ik heb hem verteld dat ik het niet met de gang van zaken eens was en dit geen afspraken waren. Afijn, ik drink niet meer en hij nog steeds….

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*