Taboe

Hoe komt het dat alcoholisme nog in de taboesfeer ligt? Dit is iets wat ik me regelmatig afvraag. De meesten van ons zijn op de bodem geweest van het eigen bestaan op een manier van; wil of kan ik op deze manier nog verder? Misschien heeft de doodsangst doen besluiten om ermee te stoppen, of een onbestemd gevoel dat het op deze manier niet veel langer vol te houden is. Meestal gaat er nog een tijd overheen om werkelijk te stoppen en op gegeven moment was het er. We drinken geen alcohol meer. 

Meer dan van plan

Ieder van ons weet hoeveel moeite het in het begin kostte. Laat ik het bij mezelf houden. Hoeveel moeite het mij kostte. De momenten waarop ik naar drank greep en nu iets anders moest zoeken om m’n tijd op te vullen en het leven aan te kunnen. Ik zelf heb tijden beweerd geen alcoholiste te zijn, om ik weet niet hoeveel redenen. Ik dronk niet ‘s morgens, ik dronk ook niet elke dag. Ik schaamde me wel de volgende dag als ik gedronken had, weer meer gedronken dan ik van plan was. Ik voelde me schuldig en ik wilde zeker geen alcoholiste zijn. Wie wel?

Tijd voor ontspanning

Hoe kan alcoholisme uit de taboesfeer gehaald worden? Vaak als er iets over alcoholisme uitgezonden wordt, zien we de ergste gevallen. Mensen die alles al kwijt zijn of dreigen te raken. In mijn ogen zou het beter zijn als het probleem al eerder bespreekbaar zou zijn, alcoholisme uit de taboesfeer gehaald wordt of alcohol niet steeds af te schilderen als iets totaal onschuldigs en stoers en wat er bijhoort. Ik kom uit Noord-Holland en het is hier onder een bepaalde groep heel normaal om je in het weekend helemaal vol te laten lopen. Het wordt als stoer gezien, of na een week hard werken het verdiend te hebben, tijd voor ontspanning. Voor velen is dit van tijdelijke aard, voor een aantal niet, het sluipt er op een of andere manier in, bij elke gelegenheid moet gedronken worden en veel. Als er niet gedronken wordt, is het niet gezellig.

Grote hilariteit

Ik herinner me diverse verhalen waar ik ook zelf aan meegedaan heb, goh ja, van m’n fiets gevallen, grote hilariteit, en dan kwamen de verhalen van anderen, dikke pret. Ik vond het zelf ook geen probleem in die tijd. Dat kwam pas later, toen het drinken een moeten geworden was, omdat ik me niet ontspannen voelde, ik niet aan de verwachtingen van mezelf? of een ander? voldeed. Me ongemakkelijk voelde zonder alcohol. Dit was jaren voor ik er ook maar over dacht een alcoholiste te zijn.

Denkpatroon ombuigen

De spotjes op tv; drank maakt meer kapot dan je lief is, we weten het allemaal wel, maar is eigenlijk op niemand van toepassing, iedereen kent wel iemand die er erger aan toe is dan hij/zij, daarbij is de reclame die over drank gemaakt wordt, tientallen malen aantrekkelijker. De gevolgen van het teveel worden lang op de koop toe genomen. Hoe kan het denkpatroon omgebogen worden? Hoe kan het beladen woord van alcoholmisbruik weggenomen worden?

Geplaatst in Ervaringen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*