Van slag

Soms zou ik willen, dat ik dingen gewoon voor kennisgeving aan kan nemen. Helaas, het lukt me vaak niet. Iedere keer is het weer schrikken als een AA-bezoeker/ster besluit toch sociaal te willen/kunnen drinken. Het is niet aan mij om iemand te overtuigen dat die grens allang gepasseerd is. Men moet het zelf ontdekken.

Oren borstelen

Wat wél aan mij is, is hoe ik hier zelf mee omga. Voor mij is het moeilijk om vertrouwen te hebben. Teveel terugvallers gezien waar het slecht mee afgelopen is. Het liefst zou ik ze de ‘oren’ eens flink borstelen, maar ik weet, het heeft geen zin. Ik moet iemand  de ontdekkingsreis gunnen naar het al dan niet sociaal kunnen drinken.

Dealen

Blijf ik zitten met het dichtgeknepen keel gevoel, en dát is het probleem waar ik zelf mee zal moeten leren dealen. Hoe houd ik afstand, hoe blijf ik toch betrokken zonder dat ik mezelf daar pijn mee doe als iemand besluit weer op alcohol-ontdekkingsreis te gaan?

Ik weet het niet, het voelt van alles wat ik niet wil voelen.

Rot-alcohol.

Geplaatst in Ervaringen, IK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*