Voor de klas

Mail

Er komt via onze website een verzoek binnen voor voorlichting. Wel even slikken. Het is namelijk een verzoek uit de oude woonplaats waar mijn drank verleden ligt. In elk geval de mail alvast beantwoorden dat de vraag in de groep gegooid wordt.

Anoniem

In de groep zelf is geen animo. Niet zo verwonderlijk, het is qua afstand (te)dichtbij.  Één van de A’s staat voor anoniem, dat zou kunnen betekenen om uit de anonimiteit te  treden.  De groepsdeelnemers zijn over het algemeen jong qua nuchterheid, best eng natuurlijk.

Oude woonplaats

Na overleg met anderen (ook buiten mijn eigen werkgroep) besluit ik het zelf te doen. Eigenlijk wel nieuwsgierig, ik ken een aantal mensen en die heb ik nadat ik vertrokken ben uit mijn oude woonplaats niet meer gezien of gesproken.

Het noemt zich AA

Ook overleg met degene waar het verzoek vandaan komt. Waar ik me zorgen over maak is:  stél dat iemand een potentiële hulpzoeker zou zijn. Is natuurlijk niet prettig als er zomaar een bekende binnenkomt. Herinnerend uit mijn eigen dranktijd, ik was als de dood om een bekende tegen te kunnen komen bij zo’n groepje wat zich AA noemt. Dat zou direct een ‘stempel’ betekenen. Zo dacht ik toen.

Binnen 4 muren

Inmiddels weet ik allang (als zijnde iemand die bij zo’n AA clubje hoort), dat alles wat tussen de 4 muren besproken wordt, daar ook blijft. Als we elkaar buiten de AA-groep tegenkomen herkennen we elkaar niet, tenzij we aan elkaar kenbaar gemaakt hebben én toestemming hebben dit wel te doen. Anoniem is anoniem en veiligheid en vertrouwen van de groepsgenoten is het allerbelangrijkste. Kiest iemand -zoals ik nu gedaan heb- om uit de anonimiteit te treden, dan doet de persoon dat geheel vrijwillig en voor eigen verantwoording.

Voorlezen

We spreken af dat ik mijn persoonlijke verhaal voorlees, zodat het een begrijpelijk verhaal blijft. Ik kan nogal van de hak op de tak springen als ik ‘uit het blote hoofd’ vertel.  Daarna kunnen vragen gesteld worden. Dit zal in ongeveer een half uur á drie kwartier gebeuren.

Wat heb ik nu te vertellen?

Nu heb ik al vaker ‘voor de klas gestaan’, en toch bekruipt me het gevoel iedere keer weer,  wat heb ik nu te vertellen? Zo spannend is het allemaal niet. Even simpelweg vergetend dat het niet zoveel mensen lukt om bij de drank vandaan te blijven. Dat drank kan blijven ‘zuigen, trekken en schreeuwen’ om aandacht. Dat nadat ik gestopt ben met drinken, rigoureuze beslissingen heb genomen om bij de drank vandaan te blijven.

Geen druppel

In elk geval tot de dag van vandaag, drink ik nog steeds niet. Geen druppel, ook geen bonbons of eten waar alcohol in verwerkt is.

Ademloos

Bij binnenkomst van de avond word ik allerhartelijkst begroet. Een zwaai naar een paar andere bekenden. Eten. Bijpraten uit het verleden en dan mag ik na een intro ‘op’. Zittend op tafel  -daar voel ik me thuis- mijn verhaal voorlezen. Men luistert geboeid. Daarna de vragen, waarin ik misschien wel teleurstellende antwoorden geef.

  • Wat kun je doen als iemand in je omgeving…

Niets, misschien het probleem in alle nuchterheid eens aankaarten. en dan maar hopen, afwachten, dat de persoon het probleem ziet en er iets aan wil doen.

  • Wanneer ben je alcoholist?

Bij AA: als de persoon het zelf zegt/vindt en geen moment eerder. Degene die een drankprobleem heeft (of moeilijk met alcohol kan omgaan) beslist zelf of hij/zij zich een alcoholist noemt.

Voor mij b.v. : ik was pas een alcoholist toen ik drie maanden niet meer dronk. Daarvoor (ook in mijn drinktijd) vond ik mezelf een probleemdrinker. Samengevat: ik was pas een alcoholist toen ik niet meer dronk.

  • Heb je drank in huis?

Het is voor iedere alcoholist verschillend, maar ik heb het niet in huis. Komt er bezoek waarvan ik weet dat ze drinken, haal ik wel drank in huis en geef wat over is mee.

Er kwam ook een vraag en die heb ik onjuist beantwoord: wat als je als patiënt bij een arts komt en je vermoed dat deze drinkt?

Mijn antwoord was niets. Voor de patiënt naar de arts toe is dit ook zo. Maar….. de patiënt mag natuurlijk wel een andere arts zoeken of dit aankaarten bij de betreffende instanties. Je eigen veiligheid komt altijd voorop. Dit geldt b.v. ook als iemand in de auto stapt met veel te veel drank op. Zelf kun je aan de bestuurder niets doen als deze het probleem niet ziet, of je een zeur vindt. Je kunt wél de politie bellen.

Véél meer

De spreektijd vliegt om. Het geeft zoveel energie en plezier voor een toch wel beladen onderwerp. Ik had nog véél meer willen en kunnen vertellen.

Met een grote bos bloemen en een gevulde envelop bedenk ik me in de auto: ‘Het blijft gaaf een niet drinkend alcoholist te zijn’.

Geplaatst in Ervaringen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*