Wat is een hel?

Een opmerking van een vrouw die in tweestrijd zit, waar ik al een paar dagen mee rondloop. Het is afkomstig van de mailgroep waar ik deelnemer van ben. Ze schreef: ‘Ik hoop dat er in deze groep ook mensen zijn die de hel zijn gaan opzoeken na het stoppen, zijn gaan voelen waarom ze zijn gaan drinken.’
Gedeeltelijk begrijp ik haar angst voor de hel. Inmiddels weet ik; ‘door te blijven drinken zal de hel nog groter worden, er zal niets veranderen, tenzij je weer door drinkt, dan lijkt het mee te vallen’. maar dan…..

Ziek, zwak en misselijk van mezelf

Volgende dag lekker kotsen, ziek, zwak en misselijk voelen, later op de dag is het weer vergeten en dan kan eentje wel weer, en nog eentje, en nog eentje en ach….. dan kan de fles ook wel leeg. Wakker worden, lekker kotsen, ziek zwak en misselijk enz. Zo is het mij vergaan. Tot ik op gegeven moment zo ziek zwak en misselijk van mezelf was dat zelfs de drank niet meer hielp. Bodem van m’n put bereikt.

Het vrat energie

Ik ben gestopt met drinken met hulp van AA, een mailgroep en chatmaten en die had ik hard nodig. Heb behoorlijk op m’n donder gehad in het begin, wat me met mezelf geconfronteerd heeft. Zo goed had ik het allemaal niet voor elkaar, al wilde ik het tegendeel graag geloven. Eerste stap gezet; aanvaarden dat ik niet kan drinken en het eerste glas laten staan. Het vrat energie, zeker de weekenden, ik ben erdoorheen gesleept.Het enige wat k hoefde te doen was het eerste glas laten staan, het klinkt simpel, zo lag het gevoelsmatig niet voor me.

Ga jezelf niet zitten pesten

De momenten waar ik alcohol op pakte werd ik me opeens volop bewust; na het werk, wijntje verdiend, grrrr…nu niet meer. In de tuin bezig geweest, biertje verdiend…. ook al niet meer. Weekend…. hele week hard gewerkt, had ik bessen met ijs, of martini met ijs verdiend… verdorie, nee dus. Uit eten? borrel vooraf, wijn erbij, irisch coffee of tia maria toe.. ook al niet. Rotdag gehad, oneerlijk behandeld, borrel….vergeet het. Verjaardag? Kon het gezellig zijn zonder drank? Naar de kroeg, heb ik op advies van m’n AA maten gelaten voor wat het was. Kreeg de raad, ga niet jezelf zitten pesten als het niet nodig is. Krijg je het moeilijk? Neem de kuierlatten of ga iets doen, maakt niet uit wat, als je maar ver bij de fles vandaan blijft.

Brullende papegaai

En al die tijd die ik overhad, wat moest ik ermee? Wat voelde ik me waardeloos. Hoorde er niet meer bij, wilde ook niet meer bij het oude horen. Eerst leren om het eerste glas te laten staan, eerst leren om nee te zeggen, tegen de papegaai, die maar bleef brullen, eentje kan wel. Leren praten en schrijven wat me dwars zat, alles geoorloofd, zolang ik bij dat eerste glas vandaan bleef.

Verstand op nul en doorbijten was het af en toe.
Janken en mezelf zielig vinden was het af en toe.
Maar ook elke dag, weer een dag erbij van niet drinken.
En ook elke dag er weer eentje bij, naar een ander leven.

Wat zijn wij dan?

Nu is het bij mij met een bloedgang gegaan, binnen het half jaar scheiding eindelijk durven doorzetten, woonruimte bij een boer die een toekomstige boerin in huis gehaald dacht te hebben, tijdelijk terug naar m’n ex en eindelijk een jaar na de scheiding zelfstandige woonruimte. Familie die niet wil inzien dat ik een alcoholprobleem heb/had. Familie en collega’s die moeite met de andere ik hebben. Familie die het er moeilijk mee heeft/had dat ik voor mezelf gekozen heb. Geen enkele oude vriend meer over na de scheiding. Collega’s die denken, als jij een alcoholist bent, wat zijn wij dan? Is dat een hel?

Je mag het zelf doen

Nee, het was/is een weg naar een beter en ander leven. Een leven waar ik de regie voor een groot deel van in handen heb, ipv de alcohol. Ik heb mazzel gehad, hulp gevraagd en gekregen, met beide handen aangegrepen, ik wilde anders? Je krijgt een handreiking, je mag het zelf doen. Het is niet makkelijk geweest, te beginnen met het eerste glas te laten staan, de rest kwam later. Best wel heftig nu de beelden weer voorbijkomen, waar overigens ook heel leuke en spannende bij zitten. Het was niet alleen ellende in het begin, het was ook begrip krijgen, wildvreemde mensen die naar me wilden luisteren, die me steunden en nieuwe mensen die ik later ontmoet heb.

En ik hoef er alleen het eerste glas voor te laten staan.
Zo simpel is het.

Geplaatst in Mailgroep
3 reacties op “Wat is een hel?
  1. P schreef:

    15 maanden zijn afgerond en ik hoop dat het ”tweede jaar inderdaad het moeilijkste is” dixit de warme zaterdagavond groep…voor de buitenwereld ben ik wel de perfecte man maar wat ik voel en ervaar is chaos. ”Het” lonkt voortdurend, oude gewoontes dagen op, ”vrienden” haken af, zelfmedelijden, discipline, rusteloosheid, psychisch gemarteld, heen en weer geslinger, zuur, moedig, onrechtvaardig, ongeduldig, onwijs, onbescheiden, geen structuur, perfectionisme en vooral het feit dat ik momenteel denk maar niet echt weet welke weg ik moeten inslaan, de weg naar de onvoorwaardelijke waarheid of de weg naar het vorige avontuur…of is er toch nog een compromis, een weg daar tussenin die geen lijdensweg hoeft te zijn? Ik hoop het. Het tweede jaar is het moeilijkste jaar, ik hoop het…Acta est fabula…alea iacta est…

  2. P schreef:

    Annex op mijn reactie van 11 november 2013 om 07:05…
    Het leven is goed nu en voor wie zou twijfelen, neen, er is geen weg terug…ook niet voor één moment…waar haal ik de moed vandaan? We zien wel…

  3. Profielfoto van anja anja schreef:

    Hallo P,
    Als je wat extra ondersteuning wilt geven én nemen, dan kan dat op onze forums van http://aa.werkgroepen.net/. Daar zitten lotgenoten, inclusief ikzelf, om náást de groep(en) waar we naar toe gaan contact met elkaar te houden en elkaar te ondersteunen. Gewoon van ‘goeiedag, tot lastigere dingen, waar we allemaal mee te maken hebben als we gestopt zijn met drinken.
    Als je je inschrijft op http://aa.werkgroepen.net/ en daarna ingelogd bent en je klikt op forums, zie je onze ‘internet-community’. Voel je welkom!

    Groetjes Anja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*