6. De cirkel van de omgeving

Door deze Cirkel van de alcoholist draait dan ook nog de Cirkel van de partner [of andere nabije personen]. Laten we uitgaan van de vrouw van de mannelijke alcoholist, dat is de meest voorkomende situatie, [hoewel de problemen vergelijkbaar zijn als de vrouw het drankprobleem heeft].
De schande van het alcoholgebruik is ook haar schande, en het duurt niet voor niets zo lang voor er uiteindelijk alarm wordt geslagen. Ze schrikt terug voor de kritiek die ze kan krijgen. Er is meestal een plotselinge, vaak niet eens ernstige gebeurtenis voor nodig om te besluiten dat het nu niet meer gaat. Daarvoor heeft ze het alcoholgebruik langzaam zien escaleren, ze heeft bij de ontwikkeling bijgedragen door haar eigen ontkenning, haar eigen pogingen tot verheimelijking, en haar eigen bereidheid taken en verantwoordelijkheden over te nemen. Men kan dit zien als een logische reactie op een verslaafd rakende partner, maar er wordt ook wel op gewezen dat er frequent sprake is van zg. ‘collusiefenomenen'[10].

Hiermee wordt een onbewust spel van beide partners bedoeld om de situatie ongewijzigd te houden. Van de kant van de vrouw is er dan een sterke neiging tot zorgen of tot de macht over de relatie houden, waar een alcoholische partner haar alle kans voor geeft. Die is immers de schuld van alles.
Vandaar dat we op de Detox zien dat partner wil dat wij de cliënt genezen, zonder dat zij aangesproken wordt. Dat werkt dus niet.

Later in de behandeling moet ook de partner wijzigingen in haar gedrag aanbrengen om samen tot een nieuw evenwicht te komen. Dan nog moeten beiden leren over het probleem in de bredere omgeving te communiceren, om te zorgen dat er weer een normale, open sociale omgeving kan groeien. Ook moet de partner leren over de verschijnselen van verslaving, over zaken als terugval en controleverlies, zodat ze op een reële manier kan omgaan met deze reële risico’s. Dan kan voorkomen worden dat ze gaat denken dat als zij maar lief genoeg is hij wel van de alcohol af zal blijven; of dat ze een terugval ziet als het definitieve einde van alles.

Aan de Cirkel van de omgeving zitten nog andere kanten als het b.v. om jonge druggebruikers gaat. De sociale omgeving raakt ingesteld op druggebruik van een van de leden. Levens van anderen worden diepgaand beïnvloed, zodanig dat ook bij hen Cirkels gaan draaien. Ouders richten hun energie volledig op hun verslaafde kind, houden daarmee het druggebruik in stand, en verwaarlozen hun eigen behoeften, waardoor ook zij van de gewone samenleving kunnen gaan vervreemden.

Soms krijgt druggebruik een functie voor de hele familie; ouders kunnen hun problemen onbespreekbaar laten omdat het verslaafde kind alle aandacht opeist[13]. Soms zijn de problemen van de ouders zo ernstig dat het verslaafde kind niet gemist kan worden; men ziet dan gebeuren dat een druggebruiker die eindelijk wordt opgenomen door een van de ouders snel weer naar huis wordt gehaald waardoor de behandeling mislukt. Het kind krijgt de kans niet afstand van de ouders te nemen, met de verslaving als excuus. Zolang het kind in die rol blijft, kan het gezin doorfunctioneren.

Op dit soort verschijnselen berust b.v. de benadering via de Dramadriehoek, zoals we die op de Detox gebruiken. Dit is een model afkomstig uit de Transactionele Analyse, Hoe meer slachtoffergedrag van de verslaafde, hoe meer anderen in de omgeving in hun rol van redder en beul gedrukt worden, hoe meer het slachtoffergedrag wordt bevestigd.
Verder geven we op de Detox met de tweewekelijkse informatieavond een eerste aanzet om ook de scheefgroei in de relaties aan te pakken.

Bron: vansanten.com

Dit bericht is geplaatst in Verslaving met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *